Στυτική Δυσλειτουργία

Με βάση έρευνες σε ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία αγγειακής αιτιολογίας, το 75% των ασθενών εμφανίζει στένωση ή απόφραξη στην αρτηρία που αιματώνει το πέος. Αυτό οδηγεί σε μειωμένη αιμάτωση του πέους και σε μη ικανοποιητική πλήρωση των δεξαμενών που προκαλούν στύση στο πέος και ονομάζονται σηραγγώδη σώματα. Στους ασθενείς με διαβήτη ή μεταβολικό σύνδρομο τα μεγαλύτερα αγγεία είναι φυσιολογικά ενώ εμφανίζουν αποφράξεις τα τριχοειδή αγγεία των σηρραγωδών σωμάτων που και πάλι δεν επιτρέπουν την πλήρωση αυτών των δεξαμενών. Και οι δυο συνθήκες οδηγούν στη στυτική δυσλειτουργία.

Η στυτική δυσλειτουργία εκδηλώνεται με τη δυσκολία επίτευξης ή/και διατήρησης στύσης επαρκούς για τη σεξουαλική πράξη. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται προοδευτικά ή αιφνίδια, ανάλογα με την αιτιολογία της πάθησης.

Στην περίπτωση της αγγειακής στυτικής δυσλειτουργίας, η στύση συχνά επιτυγχάνεται μερικώς αλλά δεν διατηρείται, ενώ ο άνδρας μπορεί να παρατηρεί:

• μείωση της σκληρότητας ή της διάρκειας της στύσης,
• αδυναμία στύσης μετά από φυσιολογική σεξουαλική διέγερση,
• σταδιακή επιδείνωση της σεξουαλικής λειτουργίας με την πάροδο του χρόνου,
• απουσία αυτόματων πρωινών ή νυκτερινών στύσεων.

Σε άνδρες με διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία ή κάπνισμα, τα παραπάνω συμπτώματα αποτελούν πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι αγγειακής νόσου και συνδέονται συχνά με την ύπαρξη στεφανιαίας ή περιφερικής αρτηριοπάθειας.

Για τον λόγο αυτό, η στυτική δυσλειτουργία πρέπει να αντιμετωπίζεται όχι μόνο ως πρόβλημα ποιότητας ζωής, αλλά και ως ενδεχόμενο αγγειακό σύμπτωμα που χρειάζεται διερεύνηση.

Η διάγνωση της αγγειακής δυσλειτουργίας της στυτικής δυσλειτουργίας πραγματοποιείται από τον θεράποντα ουρολόγο-ανδρολόγο στα πλαίσια ενός υπερηχογραφικού ελέγχου και τρίπλεξ του πέους. Εάν επιβεβαιωθεί η συμμετοχή των αρτηριών στο πρόβλημα συνίσταται η άμεση έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής. Εάν δεν επέλθει βελτίωση μετά από 3-6 μήνες, μπορεί ο ασθενής να παραπεμφθεί στον αγγειοχειρουργό για τη διενέργεια διαγνωστικής αγγειογραφίας. Ο ρόλος ενός εξειδικευμένου αγγειοχειρουργού είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχή αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας.

Η αντιμετώπιση της αγγειακής στυτικής δυσλειτουργίας πραγματοποιείται ιδανικά σε υβριδικό χειρουργείο, έναν εξειδικευμένο χώρο που συνδυάζει προηγμένα συστήματα απεικόνισης και πλοήγησης μέσα στα αγγεία με κορυφαίες συνθήκες ασηψίας. Το περιβάλλον αυτό επιτρέπει την ασφαλή και ακριβή διενέργεια ελάχιστα επεμβατικών πράξεων, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα άμεσης μετάβασης σε ανοιχτή επέμβαση εφόσον χρειαστεί.

Κατά τη διάρκεια της αγγειογραφίας πραγματοποιείται υπερεκλεκτικός καθετηριασμός των αρτηριών του πέους. Σε περίπτωση στένωσης ή απόφραξης, ο γιατρός προβαίνει σε αγγειοπλαστική με χρήση φαρμακωμένου (πακλιταξέλη) μπαλονιού. Εάν το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό, θεωρείται απαραίτητη η τοποθέτηση φαρμακωμένου ενδονάρθηκα (stent). Επίσης είναι καθοριστικής σημασίας η διενέργεια διαγνωστικής αγγειογραφίας με διοξείδιο του άνθρακα για τα σηραγγώδη σώματα. Το διοξείδιο του άνθρακα διαθέτει χαμηλό ιξώδες που του επιτρέπει να διαχέεται μέσα στην μικροκυκλοφορία του σηραγγώδους σώματος εάν αυτό δεν εμφανίζει προβλήματα αιμάτωσης. Σε διαβητικούς ασθενείς με προβλήματα μικροκυκλοφορίας στα σηραγγώση σώματα, το διοξείδιο του άνθρακα δεν δύναται να διαχυθεί. Αυτό είναι ένα σημαντικό διαγνωστικό εύρημα που μπορεί να βοηθήσει τον ανδρολόγο να προτείνει γρηγορότερα πιο επεμβατικές και αποτελεσματικές μεθόδους επαναφοράς της στυτικής λειτουργίας (π.χ. τοποθέτηση πεϊικής πρόθεσης).